Anuradhapura to historyczna stolica syngaleskiego buddyjskiego państwa, które rozwijało się w okresie III wiek p.n.e.–XI wiek n.e.. Według legendy początek miastu miała dać mniszka buddyjska Sanghamitta przywożąc i ofiarując królowi Sri Lanki Devanampiyatissowi gałąź ze świętego drzewa Bodhi pod którym miał medytować i doznać oświecenia Budda.
Nainathivu to mała wyspa u wybrzeży półwyspu Jaffna. Nazwa nawiązuje do ludu Naga, którzy zamieszkiwali tą wyspę i stracili swoją tożsamość pod wpływem osadnictwa ze Sri Lanki w III wieku p.n.e.
Przed wojną Jaffna (lepiej to wygląda niż Dżafna) była drugim po Colombo miastem na Sri Lance. Po zakończeniu działań wojennych w 2009 roku, zaczęli wracać uchodźcy oraz osoby przesiedlone. Jedynym obecnie mankamentem jest kontrola dokumentów dla obcokrajowców przy wjeździe w północne rejony wyspy.
Podstawowe atrakcje Sri Lanki zaliczone, więc przyszedł czas odpoczynku. Trudno powiedzieć, gdzie są najlepsze plaże, ale na pewno bardzo znane jest Trinco. Hotel nad samą wodą - po wyjściu z werandy już było się na plaży...
Leżakowanie, pływanie, leżakowanie, pływanie... Pod koniec dnia rikszą do miasta (ok 6km) i objazd miejscowych świątyń. Tych dużych w centrum i bardziej interesujących małych, znajdujących się na obrzeżach miasta.
Sri Lanka jakoś specjalnie mnie nie podniecała. Trudno było nam się zdecydować, gdzie udać się na wakacje 2014 (kierunek oczywisty - Azja). Późno kupione bilety, więc cena "normalna", ale w locie "tam" mieliśmy 2 etapy w klasie biznes, taki bonus od pana na lotnisku w Warszawie.
Trzy tygodnie to wystarczający czas, aby zobaczyć większość atrakcji wyspy. Trasa na mapce.